stara księga

Ten zamknięty rozdział

Znów odkurzam jak

Najcenniejszą książę

z tych przeczytanych tak wiele razy

Tą wybraną z mej biblioteki zdarzeń.

by doszukać się win i prawdy.

Zapomnieć teraz chcę

Zapomnieć, że Cię znałam

Poznałam dopiero tu

Prawdę Twoją o tym  co ci dałam

Zapomnieć teraz już

Zapomnieć, że ufałam

Zapomnieć chce o tym, że Cię pokochałam!

Okładkę do piekieł ognia wrzuciłam, spaliłam

Odwrotu nie ma

Dziękuję, że pomogłaś mi

Utonąć w kurzu moich wspomnień

Czas tak bardzo poplątał moje kroki

Nie do wiary, jak rozumiem teraz każdy słowa Twego znak

wciąż z nadzieją patrzyłam bowiem w świat.
szok, minuta jedna

Nauczyłam się, 

Żyć

Przysięgam, już nie czekam
Już nie.