środa, 27 czerwca 2012

krzesło

Mówią, że gdy rodzi się człowiek
Na ziemię spadają dwie dusze.
I całe Życie to ich czas
by się odnaleźć, zakochać, zrozumieć.




Lubię czasem też być sama,
lecz nie by trwonić cenny czas.
Być obok czasem wystarczy, a czasem jest za dużo.
Zostań więc dziś mym kolegą,
Porozmawiaj chwilę ze mną
Tam gdzie idziesz przecież nie czeka nikt...
Twoja podróż niech się skończy
na tym krześle obok mnie...
Jestem jedną z tych, co się nie boją żyć !
Ja mam coś, czego Tobie brak
Mogę się podzielić lub nie dać nic, jeśli nie będziesz chciał.
Być może uda się więc porozmawiać nam...
Wierny towarzysz -lęk-
..oj, poznałam, jego w Tobie twarz
Problemów smak i Twój szacunek do bliskich,
 pozwalają 'mu' istnieć.
Odbierają wiarę, zmieniając Cię w skałę,
z której budujesz mur odtrącenia..
Wstydem się przytulasz, szukając schronienia.
Uciekasz od, donikąd -tak wolność swą nazywasz.
Milczysz.
Boisz się lecz pragniesz...
Wykluczenia powodują w głowie zamęt.
Twoja podróż niech się skończy
na tym krześle obok mnie.
-podaję ci rękę.
Nie mam recepty na cały byt,
ani na jutro, jej nie mam też
lecz mogę zapewnić Cię, że rozumiem.
Nie wiem, co będzie potem -a któż to wie przecież...
...poczekam.
Gdy będziesz chciał być przyjacielem moim,
podziel się swym piwem,
porozmawiaj ze mną chwilę,
...szczerze.
Spójrzmy jaka dziś pogoda,
bez wyrzutów, rozczarowań.
Nie licz, przyjacielu drogi, że będę Cię tylko głaskać po głowie,
gdyż znam Cię bardziej, niż powierzchownie.
Dusisz się kontrolując swój oddech...
Nie łatwo jest zrozumieć siebie i odnaleźć cel czy drogę,
kiedy wszędzie iść trzeba na około.
Gdy się zmęczysz,
usiądź obok mnie, odpocznij,
aż poczujesz, że tu Ci nic nie grozi.