sedno

Piękno zawarte jest w obrazach
W mrugnięciu ulotnej chwili i drgnieniu
W tych pierwszych i ostatnich razach,
W cierpieniu ale i w kochaniu.

Lecz by odnaleźć jego wnętrze
Trzeba spojrzeć głębiej
Mogłoby przecież być wciąż piękniej
Gdzie chęci Twej smak i ślad.

Lecz gdzie, czy wiesz?
Człowiecze z bożej woli dziecię,
Czy szukasz piękna wciąż na niebie?
Czy w głębiach zimnych oceanów?

A spójrz, zatrzymaj się na moment,
Oderwij oczy od pozorów,
Bo to Ty tworzysz, a nie one,
Od Ciebie kształt zależy tworu.

I nagła pewność Cię ogarnia,
Istota tego co już było,
Że każdy siew wymaga ziarna,
a zbiory będą Twoją siłą.

I kiedy wszystko już jasne się stanie,
Twa pewność wymaganiom sprosta,
Bo najpiękniejsze jest to co własne,
I na co każdego dnia żeś zapracował.